Klimaat is voor veel mensen een belangrijke factor bij emigratie. Toch is het niet verstandig om alleen op basis van zon, warmte of koelte een land te kiezen. Binnen landen als Spanje, Frankrijk, Italië en Zweden zijn de regionale verschillen groot. Bovendien wegen werk, woning, onderwijs, zorg en bereikbaarheid minstens zo zwaar mee.
Roemenië is voor veel Nederlanders nog een onbekende emigratiebestemming. Dat is jammer, want het land is groot, divers en relatief betaalbaar. Je vindt er moderne steden, uitgestrekte natuur, een kust aan de Zwarte Zee en kansen voor mensen die willen werken in IT, toerisme of landbouw. Tegelijk vraagt Roemenië om een nuchtere blik, want de verschillen tussen stad en platteland zijn groot.
Veel mensen kiezen een emigratiebestemming op basis van een droombeeld. Toch is het verstandiger om eerst te kijken naar je levensfase. Wie jonge kinderen heeft, moet anders kiezen dan iemand die met pensioen is. Ook werk, inkomen, zorg, onderwijs, bereikbaarheid en sociale contacten bepalen of een land werkelijk bij je past.
Als Nederlanders nadenken over emigreren naar Centraal-Europa, komen meestal dezelfde landen voorbij: Tsjechië, Polen en Hongarije. Tsjechië heeft Praag, een sterke industriële traditie en een vrij westerse uitstraling. Polen heeft de laatste jaren economisch veel aandacht getrokken. Hongarije spreekt veel Nederlanders aan door het klimaat, de ruimte, de lage bevolkingsdichtheid en de conservatieve cultuur. Slowakije blijft daarbij vaak wat in de schaduw staan. Dat is jammer, want juist Slowakije is een interessant land voor wie breder wil kijken dan de bekende emigratielanden.
Wie zonder kinderen emigreert, neemt een grote beslissing. Wie mét kinderen emigreert, neemt een beslissing die diep ingrijpt in het leven van het hele gezin. Dat is precies waarom het nieuwe handboek Succesvol emigreren met kinderenvan Karin Wouters zo waardevol is. Het is geen boek dat je alleen even doorbladert als je al weet naar welk land je wilt vertrekken. Het is een boek dat je eigenlijk op tafel moet leggen zodra het woord emigreren voor het eerst serieus valt.
Veel mensen die dromen van een leven in het buitenland beginnen op precies dezelfde plek: bij huizen. Ze kijken op websites, vergelijken prijzen, slaan foto’s op van oude boerderijen, witte dorpshuizen, appartementen met zeezicht of vrijstaande woningen met een lap grond eromheen. Dat is heel begrijpelijk, want een huis maakt een droom concreet. Ineens zie je jezelf zitten op dat terras in Spanje, in die tuin in Frankrijk, aan die keukentafel in Zweden of op dat dorpsplein in Hongarije.
Remote werken heeft voor veel Nederlanders de drempel om te emigreren aanzienlijk verlaagd. Wie eerder gebonden was aan een kantoor in Utrecht of Den Haag, kan zijn werk tegenwoordig vanuit Sevilla, Lissabon of Boedapest doen. De vraag hoe je in het buitenland je inkomen verdient, die jarenlang een van de grootste obstakels was voor potentiële emigranten, heeft voor een grote groep mensen een concreet antwoord gekregen.
Wanneer ik met mensen praat die willen emigreren, hoor ik vaak twee soorten verhalen. Aan de buitenkant lijken ze soms op elkaar, maar vanbinnen zijn ze totaal verschillend. De één zegt: “Ik wil weg uit het drukke overbevolkte Nederland.” De ander zegt: “Ik wil naar een land waar ik meer ruimte, natuur en rust vind.” Dat lijkt misschien hetzelfde, maar dat is het niet.
Steeds meer Nederlanders dromen van een huis in Spanje, maar wat laten de nieuwste cijfers eigenlijk zien? Kopen Nederlanders op dit moment meer of juist minder woningen in Spanje, en in welke regio’s zijn ze vooral actief? De jongste officiële cijfers laten een interessant beeld zien. Daarbij past wel een belangrijke kanttekening: verkoopcijfers van woningen zijn nog geen emigratiecijfers.
