Een paradijs met zorgen van Wybrich Kaastra en Gerard Tonen is ondertitelend veelzeggend: Een kijkje achter de voordeur van een chambres d’hôtes in Frankrijk . Die belofte maakt het boek waar. Het is geen juichverhaal over een geslaagde emigratie en ook geen somber relaas over een mislukt avontuur. Het is vooral een eerlijk, persoonlijk en bij vlagen ontroerend verslag van twee mensen die hun vertrouwde leven in Nederland tijdelijk verruilen voor het runnen van een chambres d’hôtes in Zuid-Frankrijk.
Het verhaal begint met een ogenschijnlijk luchtig moment. Wybrich, moe van bestuurlijke drukte en eindeloze vergaderingen in de Nederlandse cultuursector, roept half spelend dat ze misschien maar eens naar een baan in het buitenland moet zoeken . Wat volgt is geen impulsieve sprong, maar een periode van wikken en wegen. De advertentie voor een luxe chambres d’hôtes in Saint-Hippolyte-du-Fort komt voorbij en ineens krijgt het idee contouren . De auteurs nemen de lezer mee in hun twijfels, hun berekeningen en hun gesprekken bij de open haard, waar het plan net zo snel wordt afgeblazen als weer omarmd .
Juist dat aarzelende begin maakt het boek geloofwaardig. Emigratie wordt niet geromantiseerd als een bevrijdende vlucht uit Nederland, maar gepresenteerd als een ingrijpende keuze die gevolgen heeft voor werk, inkomen, sociale contacten en identiteit.
Het leven in de Gard: charme en cultuurverschillen
Eenmaal aangekomen in de Gard ontvouwt zich een levendig beeld van het dagelijks leven in en rond Les Trois Comtes. De beschrijvingen van de Cevennen en de ligging tussen Nîmes, Montpellier en de Middellandse Zee geven het decor kleur . De streek is nog niet toeristisch uitgehold, wat het avontuur extra aantrekkingskracht geeft .
Wat het boek sterk maakt, is de combinatie van anekdotes en reflectie. De vergelijking tussen de Nederlandse tompouce en de Franse millefeuille is meer dan een grapje over gebak . Het gaat over mentaliteit, over kwaliteit tegenover efficiëntie, over hoe verschillend twee culturen naar werk en genieten kijken. Ook kleine scènes op de markt of in het dorp maken duidelijk hoe je als nieuwkomer langzaam je plek verovert .
De auteurs schromen niet om hun eigen vooroordelen bij te stellen. Zo ontdekken zij dat andere Nederlanders in de buurt juist steun en herkenning kunnen bieden . Die eerlijkheid geeft het verhaal diepte.
Ondernemen in Frankrijk: cijfers, regels en risico’s
Interessant voor lezers met emigratieplannen is vooral hoe concreet het boek wordt over de zakelijke kant. Er wordt gesproken over exploitatiecijfers, huurcontracten, borg en liquiditeit . De lezer krijgt inzicht in wat het werkelijk betekent om afhankelijk te zijn van reserveringen en seizoensinkomsten.
Ook juridische kwesties blijven niet buiten beeld. Het conflict met de achterbuurman over de erfafscheiding dat uiteindelijk voor de rechter eindigt, laat zien dat je in Frankrijk net zo goed te maken kunt krijgen met regels en procedures . Zulke passages maken duidelijk dat emigreren niet alleen een romantische keuze is, maar ook een zakelijke.
Een paradijs onder druk: corona en kwetsbaarheid
Het kantelpunt in het verhaal is de coronapandemie. Waar het eerste seizoen nog voelt als “leven als goden in Frankrijk” , verandert 2020 in een aaneenschakeling van annuleringen en onzekerheid. Reserveringen verdwijnen, reisadviezen kleuren oranje en de agenda stroomt leeg .
Toch blijft het boek genuanceerd. Er zijn lichtpuntjes: financiële steun van de Franse overheid, een onverwachte tegemoetkoming van de verzekering en vrienden die bewust boeken om hen te steunen . De lege Route du Soleil tijdens de lockdown is een beeld dat blijft hangen .
De titel van het boek ontstaat wanneer een Duitse gast hun situatie omschrijft als een “Paradies voller Sorgen” . Dat spanningsveld tussen droom en zorg vormt de kern van het verhaal.
Voor wie droomt van emigreren naar Frankrijk
Literair gezien is het boek geen complexe roman, maar een toegankelijke kroniek van een avontuur. De stijl is persoonlijk en direct, met ruimte voor humor en zelfreflectie. Het perspectief van iemand die op latere leeftijd nog een grote stap zet, maakt het extra interessant .
Voor wie met emigratieplannen naar Frankrijk rondloopt, biedt Een paradijs met zorgen geen stappenplan of handleiding. Het is geen juridisch of fiscaal naslagwerk. Wat het wél biedt, is een realistisch inkijkje in wat er achter de schermen gebeurt wanneer je de sprong waagt. Het laat zien hoe belangrijk voorbereiding is, hoe kwetsbaar een onderneming kan zijn en hoe bepalend karakter en veerkracht zijn wanneer het tegenzit.
Tegelijkertijd straalt het boek liefde uit voor Frankrijk. Voor de markten, de landschappen, de taal die langzaam vertrouwder wordt en de ontmoetingen met gasten en buren. Zelfs wanneer de huur wordt opgezegd en het avontuur eindigt , blijft er respect voor het land en zijn mensen.
Uiteindelijk is dit een boek dat geruststelt én waarschuwt. Het zegt niet: doe het vooral. Het zegt: weet waar je aan begint, maar laat je niet verlammen door angst. Wie serieus nadenkt over een leven in Frankrijk zal in deze eerlijke getuigenis veel herkennen. En misschien is dat precies waarom dit boekje een waardevolle aanvulling is op je voorbereiding.
