Spanje blijft voor veel Nederlanders een droom: meer zon, het buitenleven, vaak lagere woonlasten en een ontspannen ritme. Maar de afgelopen tijd zie je ook andere beelden voorbij komen: straten die veranderen in rivieren, auto’s die worden meegesleurd, modderstromen door woonwijken en noodhulp die wordt opgeschaald. En dan komt de logische vraag op tafel: met zoveel weerextremen in Spanje — is het nog wel verstandig om daarheen te emigreren?
Ik krijg hier veel vragen over van Nederlanders die willen emigreren, en van lezers van mijn boek Succesvol emigreren naar Spanje.
Het eerlijke antwoord is tweeledig. Ja, er zijn de afgelopen twee jaar flinke episodes geweest met extreme regenval en overstromingen, soms met enorme schade en zelfs grote aantallen slachtoffers. Tegelijkertijd geldt óók: het grootste deel van Spanje is op die momenten níét getroffen. Het gaat meestal om specifieke regio’s en vaak zelfs om specifieke stroomgebieden: laagtes, rivierkommen, ramblas (droge beekdalen die ineens vollopen), en kuststroken waar het water snel van bergen naar beneden kan schieten. Daarom wil ik het onderwerp niet dramatiseren, maar wel serieus nemen. In dit artikel geef ik je een overzicht van de belangrijkste extremen van de afgelopen twee jaar, per regio, en ik leg uit waar je als (toekomstige) emigrant op kunt letten om je risico flink te verkleinen.
Wie het over recente waterproblemen in Spanje heeft, komt al snel uit bij de oostkust: de regio Valencia met provincies als Valencia, Alicante en Castellón. Dat is niet voor niets. Aan de Middellandse Zee kan het weer omslaan door een fenomeen dat je vaak terugziet in Spaanse berichten: DANA, in de volksmond ook wel gota fría. Kort gezegd: warme zeelucht botst met koude lucht in de hogere lagen en ineens kan er in een paar uur tijd absurd veel water vallen. De meest heftige episode in deze periode kwam eind oktober 2024. Op 29 en 30 oktober 2024 kreeg met name de provincie Valencia te maken met uitzonderlijke neerslag en plotselinge overstromingen die het dagelijks leven ontwrichtten en enorme schade veroorzaakten. Internationale instanties duidden het als een recordachtige, ontwrichtende ramp voor infrastructuur en economie. In de maanden erna bleef Spanje bovendien gevoelig voor nieuwe stormrondes en waarschuwingen, al waren de impacts dan weer veel lokaler en wisselend. Ook in oktober 2025 kwam er opnieuw een stevige DANA-episode, in de media aangeduid als DANA “Alice”, met opnieuw zwaar weer in onder meer Valencia en Alicante: hevige buien, wateroverlast, ontruimingen en verstoringen van verkeer en voorzieningen. De rode draad aan de oostkust is dat het vaak niet “de hele regio” is die wordt getroffen, maar juist plekken rond laagtes, rivierbeddingen en ramblas, waar water ineens razendsnel samenkomt.
Zuidoost: Murcia (Cartagena, San Javier, Mar Menor-gebied)
Wie verder naar het zuidoosten kijkt, komt uit in Murcia, met plaatsen als Cartagena, San Javier en het gebied rond de Mar Menor. Dit is zo’n regio die lang kurkdroog kan lijken, waardoor je het risico gemakkelijk onderschat. Maar ook hier geldt: als een buiencomplex blijft hangen, kunnen de gevolgen snel groot zijn. Tijdens dezelfde DANA “Alice” in oktober 2025 werd ook Murcia genoemd met zware neerslag in korte tijd, wateroverlast en ontruimingen. In dit deel van Spanje is het risico vaak minder het beeld van “dagenlang hoog water”, maar juist het plotselinge karakter: water dat door ramblas, straten en laagtes jaagt omdat het simpelweg geen kant op kan.
Catalonië: vooral kustzones en het zuiden richting Tarragona
Catalonië hoort ook bij het mediterrane verhaal, maar is groot en divers, en dat maakt nuance extra belangrijk. Barcelona, Girona of Tarragona “staan niet standaard onder water”; meestal gaat het om plaatselijke situaties, met name in kustzones en rond stedelijke afwateringsknelpunten. In oktober 2025, tijdens DANA “Alice”, kwamen er ook waarschuwingen en impactmeldingen voor (onder meer) delen van Catalonië, waarbij vooral het zuidelijke deel (richting Tarragona) vaker genoemd wordt in zulke situaties. Dit is een goed voorbeeld van waarom “Spanje” als één label misleidend kan zijn: binnen één autonome regio kunnen sommige gebieden vooral hinder hebben (ondergelopen straten, treinproblemen), terwijl een paar kilometer verderop nauwelijks iets gebeurt.
Andalusië: langdurige regen, volle rivieren en evacuaties
Dan Andalusië. Veel mensen koppelen het zuiden van Spanje aan zonzekerheid, en die is er vaak ook. Maar juist Andalusië laat zien dat extreme regen niet alleen een mediterrane flits hoeft te zijn; hier spelen ook periodes met langdurige regen, volle rivieren en druk op stuwmeren. In maart 2025 meldde Reuters dat Spanje — en specifiek Andalusië — voor de derde week op rij te maken kreeg met zware regen, met honderden evacuaties doordat rivieren overstroomden of dreigden te overstromen. Begin februari 2026 kwam daar nog een nieuwe zware storm bovenop, storm Leo, waarbij opnieuw sprake was van grote wateroverlast en grootschalige evacuaties, met rivieren en reservoirs die in de berichtgeving als “extreem” werden omschreven. Ook hier wil ik benadrukken: Andalusië is enorm. De zwaarste impacts zitten vaak in specifieke valleien, laaggelegen zones en riviergebieden. Een heel groot deel van de regio kan vooral “veel regen” ervaren zonder dat er sprake is van echte overstromingsschade.
Balearen: Mallorca, Menorca en Ibiza
Wie op eilanden woont of er wil wonen, heeft weer een eigen dynamiek. Op de Balearen, zoals Mallorca, Menorca en Ibiza, kan een mediterrane storing ineens hard aankomen. In oktober 2025 werd DANA “Alice” bijvoorbeeld ook genoemd in relatie tot de Balearen, met stroomstoringen, geannuleerde vluchten en inzet van hulpdiensten, onder andere op Ibiza. Eilanden zijn niet automatisch “gevaarlijker”, maar ze zijn wel kwetsbaar voor intensieve buien die lokaal blijven hangen en voor verstoringen van transport en voorzieningen als het weer omslaat.
Binnenland: ook Castilla–La Mancha werd geraakt
Een misvatting die ik vaak hoor, is dat dit soort problemen “alleen aan de kust” spelen. De grote overstromingsperiode eind oktober 2024 had ook effect landinwaarts; delen van Castilla–La Mancha werden in berichtgeving genoemd als getroffen gebied. Dat is voor emigranten relevant, omdat het laat zien dat je niet simpelweg “weg van de zee” hoeft te denken; je moet vooral “weg van kwetsbare stroomgebieden en laagtes” denken.
Regen teistert de laatste jaren steeds vaker de Spaanse kustgebieden
Waar is het meestal rustiger, en wat betekent “rustiger” eigenlijk?
Als je dit allemaal achter elkaar leest, begrijp ik heel goed dat je denkt: waar moet ik dan wél zitten? Mijn belangrijkste boodschap is dat “rustiger” niet hetzelfde is als “risicoloos”. Maar er is wel degelijk een verschil tussen een locatie waar waterproblemen sporadisch en beheersbaar zijn, en een plek waar je bij iedere DANA of langdurige winterstorm reëel rekening moet houden met serieuze wateroverlast. In algemene zin helpt het om te kijken naar hoger gelegen binnenland en gebieden waar het mediterrane flash-flood mechanisme minder dominant is. Ook Noord-Spanje werkt anders: daar kan het vaker regenen, maar de neerslag is vaak meer verspreid over tijd. Dat betekent niet dat er geen risico’s zijn — denk aan natte bodems, lokale rivieroverlast of aardverschuivingen op steile hellingen — maar het is wel een ander soort risico dan de korte, extreme klappen aan de oostkant. En buiten de bekende hotspots van de afgelopen twee jaar — oost/zuidoost, delen van het zuiden en de eilanden bij DANA’s — zijn er grote stukken Spanje waar het op de meeste momenten gewoon “normaal” was, ook terwijl elders het nieuws vol stond met water.
De echte valkuil: micro-locaties die je risico vergroten
De echte valkuil is dat je als emigrant soms onbedoeld precies op zo’n kwetsbare micro-locatie terechtkomt. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je huis in of vlak naast een rambla ligt. In Murcia, Valencia en delen van Andalusië zijn die droge geulen het grootste deel van het jaar onschuldig, maar bij een cloudburst veranderen ze in een snelstromende rivier. Ik hanteer voor mezelf een simpele vuistregel: als er een breed, leeg grindbed of een droge geul naast je woning ligt, behandel dat alsof het water kán worden. Net zo verraderlijk zijn laagtes in urbanisaties en nieuwbouwgebieden met matige afwatering. Soms is het niet eens “de rivier” die het probleem veroorzaakt; het is simpelweg dat het water nergens heen kan. Dan worden straten kanalen, garages zwembaden en kelders pompputten. Ook rivierbochten en brede vlaktes zijn klassiek kwetsbaar, omdat het vaak historische overstromingszones zijn — en in Spanje is het extra tricky als zo’n zone er op een zonnige dag kurkdroog en volledig onschuldig uitziet. Tot slot heb je kustvlaktes direct achter bergen: daar kan regen snel worden “opgestuwd” en vervolgens razendsnel via hellingen naar de laagste punten stromen.
Mijn praktische aanpak: zo zou ik emigratie en woningkeuze benaderen
Omdat ik liever praktisch ben dan paniekerig, zou ik emigratie daarom benaderen als een locatiekeuzevraag. Niet: “kan ik naar Spanje?”, maar: “welke regio en vooral welke micro-locatie past bij mijn risicotolerantie?” Ik zou zelf eerst naar hoogteverschillen kijken. Ligt het huis net wat hoger dan de straat, of juist lager? Loopt een helling richting je huis, en zo ja: waarheen stroomt het water dan? Is er een rambla of rivierbedding in de buurt — ook als die droog staat? Heeft het huis een souterrain, kelder of ondergrondse garage? Dan zou ik extra alert zijn, want daar komt water vaak het eerst binnen. Daarna kijk ik naar afwatering en signalen aan het gebouw. Zijn er genoeg kolken, en lijken die onderhouden? Zie je erosiesporen, waterlijnen op muren, of plekken waar modder zich eerder heeft verzameld? Hoe ligt het terrasafschot: loopt water van het huis weg, of juist naar binnen toe? En zijn er simpele maatregelen mogelijk, zoals drempels of waterkeringen bij deuren?
Tip: Wil je dit onderwerp (locatiekeuze, risico’s, praktische checks) als overzichtelijke checklist? In Succesvol emigreren naar Spanje heb ik dit soort punten uitgewerkt, zodat je niets vergeet bij bezichtigingen en gesprekken met makelaars.
Lokale kennis en waarschuwingen: onderschat dit niet
Wat ik ook onderschat vond tot ik er echt op ging letten, is hoe waardevol lokale informatie is. Buren weten vaak precies waar het water in 2024 of 2025 stond en welke straten als eerste dichtliepen. Gemeenten en lokale media geven meestal helder aan welke wegen worden afgesloten en waar men bij zware regen alert op moet zijn. En Spanje werkt met officiële meteorologische waarschuwingen via AEMET; dat is niet om bang van te worden, maar wel om te begrijpen hoe vaak jouw beoogde regio in “oranje” of “rood” zit en wat dat in de praktijk betekent.
Conclusie: emigreren kan nog steeds, als je slim kiest
Als ik alles bij elkaar neem, kom ik tot een conclusie die zowel geruststellend als realistisch is: emigreren naar Spanje is nog steeds prima te verdedigen, maar je moet Spanje niet als één blok behandelen. De extremen van de afgelopen twee jaar waren echt, soms heftig en soms rampzalig, maar ook sterk geconcentreerd. Door niet blind te kiezen voor “dicht bij zee” of “vlak bij een mooie rambla omdat het er zo open uitziet”, maar juist te kiezen voor hoogte, goede afwatering en een logische ligging buiten kwetsbare stroomzones, kun je je risico enorm verkleinen. En dat is uiteindelijk waar het om draait: niet doen alsof er nergens iets kan gebeuren, maar wél slim kiezen zodat je droom in Spanje niet afhankelijk wordt van geluk bij de volgende zware regenbui.
Wie zich breder wil oriënteren op de praktische kant van emigreren—van woningkeuze tot papierwerk en valkuilen—kan mijn boek Succesvol emigreren naar Spanje erbij pakken.
Dit artikel is geschreven door Eric Jan van Dorp, auteur van onder meer de Succesvol emigreren-boekenreeks en oprichter van Grenzenloos.nl.
☕ Vind je deze en alle andere informatie op onze site waardevol? Steun Eric Jan en zijn team met een kleine donatie en help Grenzenloos gratis en onafhankelijk te houden. Zie: Samen houden we het gratis!
Grenzenloos werkt samen met diverse partners, waaronder Norsk.nl
