Eric Jan van Dorp

Wie droomt van Ierland, denkt al snel aan groene heuvels, oude muurtjes van natuursteen, schapen in de verte en kleine dorpen waar het leven een ander tempo lijkt te hebben. Toch weet iedereen die het land echt kent dat Ierland veel meer is dan alleen een mooi decor. Het is een land met een eigen ritme, een eigen karakter en een plattelandscultuur die je pas echt begrijpt als je er langer verblijft. Juist daarom zijn de twee boeken die Margareth Hol over Ierland schreef zo bijzonder.

Een nieuw leven in Ierland – emigreren naar het Ierse platteland van Margareth Hol is een boek dat je niet alleen leest, maar bijna beleeft. Het is een persoonlijk emigratieverhaal dat begint met een droom en uitmondt in een nieuw bestaan op het Ierse platteland. De auteur beschrijft hoe zij en haar man Harry hun leven in Nederland achter zich laten en besluiten een nieuwe toekomst op te bouwen in een land dat voor veel Nederlanders nog altijd een beetje mysterieus aanvoelt .

Emigreren met kinderen is iets anders dan met z’n tweeën of alleen de stap naar het buitenland zetten. Als je als gezin verhuist, krijg je niet alleen te maken met praktische zaken als wonen, school en papierwerk, maar ook met emoties, afscheid, taal, gewenning en de vraag hoe je kinderen deze grote verandering laat meebeleven.

Doorgewinterd in Noorwegen van Henk Brugman is geen klassiek emigratieverhaal waarin een grote beslissing centraal staat. Het boek is eerder een verzameling observaties, ervaringen en kleine verhalen uit een leven dat al lang geleden een nieuwe richting kreeg. Brugman woont inmiddels al meer dan vijfentwintig jaar met zijn vrouw Esther in Noorwegen en kijkt in deze bundel terug op het dagelijks leven in zijn tweede thuisland.

Noorwegen staat bij veel Nederlanders al jaren hoog op het lijstje van landen waar ze ooit misschien willen wonen. De ruimte, de natuur, de rust en het gevoel van vrijheid spreken tot de verbeelding. Maar hoe is het nu werkelijk om daar te leven? Hoe werkt de samenleving, hoe kijken Noren naar buitenlanders en hoe voelt het om langzaam deel te worden van een land dat tegelijk vertrouwd en heel anders is dan Nederland?

Er zijn bestemmingen die jarenlang een bijna onweerstaanbare aantrekkingskracht hebben op mensen die vrijheid zoeken, geld willen beschermen of simpelweg willen leven op een plek die succes uitstraalt. Dubai is daar een goed voorbeeld van. Jarenlang gold die stad voor veel vermogende mensen als een plek waar je niet alleen comfortabel kon wonen, maar ook fiscaal gunstig uit was.

Wie nadenkt over emigreren, kijkt meestal eerst naar huizenprijzen, zorg, scholen, veiligheid en belastingen op inkomen of vermogen. Dat is logisch. Toch zie ik dat er nog een onderwerp is dat vaak pas laat in beeld komt, terwijl het voor sommige gezinnen op de lange termijn wel degelijk verschil kan maken: de belasting op schenkingen aan je kinderen.

De EmigratieBeurs 2026 vindt plaats op zaterdag 21 en zondag 22 maart 2026 in de Jaarbeurs in Utrecht, Nederland. De beurs is geopend op beide dagen van 10.00 tot 17.00 uur, en bezocht je voor informatie over wonen, werken, studeren en ondernemen in het buitenland.

Een paradijs met zorgen van Wybrich Kaastra en Gerard Tonen is ondertitelend veelzeggend: Een kijkje achter de voordeur van een chambres d’hôtes in Frankrijk . Die belofte maakt het boek waar. Het is geen juichverhaal over een geslaagde emigratie en ook geen somber relaas over een mislukt avontuur. Het is vooral een eerlijk, persoonlijk en bij vlagen ontroerend verslag van twee mensen die hun vertrouwde leven in Nederland tijdelijk verruilen voor het runnen van een chambres d’hôtes in Zuid-Frankrijk.

Als je nadenkt over emigreren naar Zuid-Europa, dan komen bijna automatisch dezelfde landen bovendrijven. Spanje. Portugal. Italië. Ze zijn populair, zichtbaar in de media en er wonen al veel Nederlanders. De stap voelt daardoor overzichtelijk. Je kent wel iemand die er zit. Je hebt er vakantie gevierd. Het lijkt vertrouwd. Griekenland wordt minder vaak genoemd. Terwijl het geografisch net zo zuidelijk ligt, dezelfde mediterrane zon kent en ook gewoon deel uitmaakt van de Europese Unie.