Remote werken heeft voor veel Nederlanders de drempel om te emigreren aanzienlijk verlaagd. Wie eerder gebonden was aan een kantoor in Utrecht of Den Haag, kan zijn werk tegenwoordig vanuit Sevilla, Lissabon of Boedapest doen. De vraag hoe je in het buitenland je inkomen verdient, die jarenlang een van de grootste obstakels was voor potentiële emigranten, heeft voor een grote groep mensen een concreet antwoord gekregen. Maar dan moet je wel precies weten waar je het over hebt. Want remote werken en het leven als digital nomad zijn twee totaal verschillende dingen, en die verwarring leidt regelmatig tot verkeerde keuzes.

Remote werken is niet hetzelfde als digital nomad

Het begrip “digital nomad” heeft de afgelopen jaren veel aandacht gekregen, en niet altijd terecht. Een digital nomad is iemand die geen vaste woonplaats heeft en van land naar land trekt terwijl hij of zij online werkt. Bali vandaag, Lissabon volgende maand, Medellin daarna. Het is een levensstijl die vrijheid centraal stelt, maar die ook betekent dat iemand zich nergens definitief vestigt, nergens uitschrijft om zich elders in te schrijven, en juridisch in een grijze zone leeft die op het gebied van belastingen, zorgverzekering en sociale zekerheid behoorlijk ingewikkeld kan worden.

Remote werken als emigrant is wezenlijk anders. Je schrijft je uit in Nederland, je schrijft je in op een vast adres in het buitenland, en je verplaatst je leven definitief naar dat nieuwe land. Het verschil met vroegere emigranten is dat je je inkomen niet hoeft achter te laten. Je neemt het mee. Je werkt nog steeds voor dezelfde Nederlandse werkgever of je behoudt je Nederlandse klanten als zzp’er, maar je doet dat voortaan vanuit je nieuwe woonland.

Dat klinkt eenvoudig, en voor de dagelijkse praktijk van het werk is het dat ook. Maar de administratieve en fiscale gevolgen van die keuze vragen om een grondige voorbereiding.

Hoe groot is de groep die dit kan?

De omvang van de groep Nederlanders voor wie remote werken realistisch is, is de afgelopen jaren sterk gegroeid. In 2025 maakte 80 procent van de Nederlandse bedrijven het mogelijk om op afstand te werken, en had ruim 60 procent van alle werknemers de mogelijkheid om daar in de praktijk gebruik van te maken. Dat zijn geen marginale getallen.

De coronapandemie zorgde voor een aardverschuiving in opvattingen over en de praktijk van flexibele vormen van werk. Werken vanuit huis bleek met behulp van videobellen ineens niet meer afhankelijk van fysieke aanwezigheid. Die verschuiving is niet tijdelijk gebleken. Thuiswerken is geen tijdelijke erfenis van corona, maar een structureel onderdeel van hoe we werken.

Nederland neemt daarbij een koppositie in onder de EU-lidstaten. In 2022 werkte een meerderheid van de werkenden in Nederland in meer of mindere mate thuis. Vooral in de overheid, financiële sector en dienstensector zijn de thuiswerkpercentages hoog. In deze sectoren werkt circa de helft van de werknemers meerdere dagen per week vanuit huis. Dat zijn precies de sectoren waar ook banen zitten die zich lenen voor werken vanuit het buitenland.

Scenario 1: in loondienst bij een Nederlandse werkgever

Voor werknemers die in loondienst zijn bij een Nederlands bedrijf, is remote werken vanuit het buitenland mogelijk, maar het vraagt om expliciete toestemming van de werkgever. Dat is niet alleen een praktische kwestie. Er spelen juridische en fiscale belangen van de werkgever mee die je niet kunt negeren.

Het kernprobleem heet “vaste inrichting”. Als jij als medewerker structureel vanuit Spanje voor een Nederlands bedrijf werkt, kan de Spaanse belastingdienst dat bedrijf aanmerken als een onderneming die in Spanje economische activiteiten verricht. Dat zou betekenen dat je werkgever in Spanje belastingplichtig wordt, ook al heeft het bedrijf daar geen kantoor en geen andere aanwezigheid. Werkgevers kunnen te maken krijgen met vaste-inrichting-risico’s in het buitenland als hun personeel daar structureel werkt. Dit is een reële reden waarom sommige werkgevers terughoudend zijn, ook als het werk zelf prima op afstand kan.

Dat betekent niet dat het onmogelijk is. Veel werkgevers accepteren remote werken vanuit het buitenland, zeker binnen de EU, mits de afspraken helder zijn en de risico’s beheersbaar worden gehouden. Wat je als werknemer nodig hebt, is een schriftelijke overeenkomst die vastlegt in welk land je werkt, voor hoe lang, op welke tijden je beschikbaar bent en hoe de belastingsituatie is geregeld. Mondeling akkoord is onvoldoende.

Verder geldt: wie in Spanje online werkt voor een Nederlands bedrijf, kan in Spanje belastingplichtig worden, zelfs als hij formeel in Nederland woont. Bij echte emigratie, waarbij je je uitschrijft en je fiscale woonplaats verplaatst, betaal je doorgaans belasting in het land waar je woont en werkt. De meeste landen hebben belastingverdragen met Nederland die dubbele belasting voorkomen, maar je moet wel weten hoe dat verdrag in jouw specifieke situatie uitpakt.

Scenario 2: zzp’er met Nederlandse klanten

Zelfstandigen hebben in dit opzicht meer vrijheid, maar ook meer verantwoordelijkheid. Als zzp’er bepaal je zelf waar je werkt, en veel Nederlandse opdrachtgevers maken het feitelijk niet uit of hun freelancer in Amsterdam of in Valencia aan het werk is, zolang de kwaliteit en bereikbaarheid goed zijn.

De administratieve verplichtingen zijn echter niet gering. Vanuit het buitenland werken kan gevolgen hebben voor je KVK-inschrijving. Het hangt af van je persoonlijke situatie of je wel of niet ingeschreven blijft in het Handelsregister. Wie emigreert en geen bedrijfsactiviteiten meer in Nederland heeft, moet zijn inschrijving aanpassen. Daarvoor geldt een termijn van zeven dagen vóór de vertrekdatum.

Bij definitieve emigratie wordt de situatie fiscaal complexer. Je belastingplicht hangt dan af van je fiscale woonplaats, het land waar je het meest woont en werkt. Voor zzp’ers geldt niet automatisch de 183-dagenregel zoals bij werknemers. Er wordt gekeken naar waar je onderneming feitelijk is gevestigd en of je in een ander land een vaste inrichting hebt. Bij vertrek moet je ook fiscaal afrekenen over wat je hebt opgebouwd. Vaak moet je dan fiscaal afrekenen over opgebouwde winst, stille reserves en een eventuele fiscale oudedagsreserve.

Het goede nieuws voor zzp’ers binnen de EU is dat je Nederlandse klanten gewoon kunt behouden. Je factureert vanuit je nieuwe buitenlandse onderneming of, afhankelijk van de situatie, vanuit een resterende Nederlandse inschrijving. Welke constructie het verstandigst is, verschilt per land van bestemming en per type klant.

De Belastingdienst kijkt verder dan je uitschrijfdatum

Een punt dat veel emigranten onderschatten: uitschrijven bij de gemeente is niet voldoende om fiscaal gezien als geëmigreerd te gelden. De Belastingdienst ziet het land waar iemand woont als het land waar de persoon zijn of haar sociale leven heeft. Er wordt gekeken naar waar je een woning hebt, een lidmaatschap bij een sportclub, een telefoonabonnement, een ziektekostenverzekering, en hoeveel tijd je in een land doorbrengt. 

Wie zijn Nederlandse woning aanhoudt, regelmatig terugkomt en hier nog actieve financiële belangen heeft, loopt het risico dat de Belastingdienst hem of haar nog altijd als Nederlands belastingplichtige beschouwt. Het advies van fiscalisten die gespecialiseerd zijn in emigratie is eenduidig: ga er niet automatisch vanuit dat je, door je uit te schrijven, niet langer belastingplichtig bent in Nederland. Dit kan je op de lange termijn veel gedoe met de Belastingdienst besparen.

Een echte emigratie vergt een echte breuk, ook op papier.

Zo bereid je de overgang voor

Wie remote wil werken vanuit het buitenland als emigrant, doet er verstandig aan de volgende stappen serieus te nemen, ruim vóór het moment van vertrek.

Toestemming en afspraken vastleggen. Voor werknemers in loondienst is dit de eerste stap. Bespreek met je werkgever of remote werken vanuit het nieuwe woonland structureel mogelijk is, welke juridische risico’s er zijn en hoe die worden afgedekt. Leg alles schriftelijk vast.

Belastingadvies inwinnen. Schakel een belastingadviseur in met ervaring in grensoverschrijdende situaties. De vraag waar je belasting betaalt, hangt af van het land van bestemming, de duur van je verblijf, je arbeidsrelatie en de belastingverdragen die Nederland met dat land heeft gesloten.

KVK en Belastingdienst tijdig informeren. Schrijf je KVK-inschrijving om of beëindig die op het juiste moment. Doe dat niet te laat en niet te vroeg, want beide kunnen onbedoelde gevolgen hebben.

Sociale zekerheid en zorgverzekering regelen. Emigratie heeft gevolgen voor je AOW-opbouw, je recht op WW en je zorgverzekering. Binnen de EU zijn er regelingen die bescherming bieden, maar je moet weten welke regels in jouw geval gelden en of je eventueel vrijwillig verzekerd kunt blijven.

Een financiële buffer aanleggen. Het eerste jaar na emigratie brengt altijd onverwachte kosten: een boekhouder in twee landen, een nieuw belastingstelsel, andere administratieve verplichtingen. Reken op extra kosten en plan dat ruim van tevoren in.

Remote werken maakt emigreren reëler dan ooit

Voor wie een beroep heeft dat zich leent voor werken op afstand, is remote werken inmiddels een serieuze basis voor emigratie. De technologie werkt, werkgevers zijn eraan gewend, en opdrachtgevers storen zich in de meeste gevallen niet aan de locatie van hun freelancer.

De uitvoering vraagt om precisie. Wie emigreert met remote werken als inkomensbron, moet zijn administratieve en fiscale situatie goed geregeld hebben vóór vertrek. Lukt je dat, dan heb je een stabiele basis onder je nieuwe leven in het buitenland. Wie dat niet doet, riskeert jaren later alsnog geconfronteerd te worden met een rekening die hij dacht te hebben achtergelaten.

Bronnen: CBS (2024, 2026), NIDI/Demos (2025), Ondernemersplein.overheid.nl, Jongbloed Fiscaal Juristen, Digitax Nomad

Dit artikel is geschreven door Eric Jan van Dorp, auteur van onder meer de Succesvol emigreren-boekenreeks en oprichter van Grenzenloos.nl.

☕ Vind je deze en alle andere informatie op onze site waardevol? Steun Eric Jan en zijn team met een kleine donatie en help Grenzenloos gratis en onafhankelijk te houden. Zie: Samen houden we het gratis!

Grenzenloos werkt samen met diverse partners, waaronder Norsk.nl

The post Remote werken: neem je werk mee naar het buitenland appeared first on Grenzenloos.

De stille kracht van het oliefonds

De basis van de Noorse welvaart ligt in de olie en het gas dat in de jaren zestig en zeventig in de Noordzee werd gevonden. Maar waar andere landen hun inkomsten direct in consumptie of belastingverlaging stopten, koos Noorwegen voor de lange termijn. De opbrengsten van de olie worden via de staat gestort in het Government Pension Fund Global (GPFG) – beter bekend als het oliefonds – dat tegenwoordig meer dan 19.500 miljard Noorse kronen waard is (ruim 1,9 biljoen euro, bron: Norges Bank Investment Management, Half-Year Report 2025).

Politici mogen maar één ding doen met dat geld: het rendement gebruiken. De zogeheten 3-procentsregel bepaalt dat er jaarlijks maximaal drie procent van het fonds in de nationale begroting mag worden opgenomen. Zo wordt de winst uit olie en gas omgezet in een stabiele inkomstenstroom, terwijl het kapitaal zelf ongemoeid blijft. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF, 2025) noemt dat model “het sterkste begrotingsanker ter wereld”.

Waar Nederland geregeld discussies voert over meevallers of nieuwe uitgaven, hebben de Noren een gouden regel die simpel en duidelijk is: spaar wat tijdelijk is, leef van wat duurzaam rendeert. Daardoor is de Noorse staatsschuld extreem laag en beschikt het land over een buffer waar de meeste Europese landen alleen van kunnen dromen.

Schone energie als fundament

Een tweede pijler onder de Noorse economie is de energievoorziening. Meer dan 99 procent van de elektriciteit komt uit waterkracht, aangevuld met groeiende windcapaciteit (Energifakta Norge, 2025). De Noorse overheid heeft hier decennialang in geïnvesteerd, waardoor het land nu een van de schoonste én goedkoopste energiemarkten van Europa heeft.

Voor Nederlanders die willen emigreren is dat geen detail: wonen en ondernemen in Noorwegen betekent werken in een land waar energie betrouwbaar, lokaal en duurzaam wordt opgewekt. Bedrijven in de technologie- en maakindustrie profiteren van lage CO₂-kosten, en huishoudens hebben lagere energieprijzen dan in landen die nog afhankelijk zijn van gas.

Het is ironisch maar leerzaam: terwijl Nederland zijn aardgasverleden probeert af te bouwen, heeft Noorwegen zijn fossiele rijkdom juist gebruikt om volledig over te schakelen op duurzame stroom.

De Noorse arbeidsmarkt: vertrouwen en evenwicht

Noorwegen kent een unieke arbeidsmarktcultuur. Werkgevers, werknemers en overheid vormen samen een hechte driehoek waarin overleg de norm is. Vrijwel iedereen is georganiseerd in een vakbond, en loonafspraken worden grotendeels centraal gemaakt. Dit systeem – bekend als pattern bargaining – koppelt de loongroei aan de productiviteit van de exportsector.

Volgens de OECD Economic Outlook 2025 zorgt dat voor een evenwichtige loonontwikkeling en een zeer lage werkloosheid. Werknemers weten waar ze aan toe zijn, werkgevers behouden hun concurrentiekracht. Conflicten zijn zeldzaam, en wanneer ze voorkomen, worden ze snel opgelost.

Voor Nederlanders is het goed om te weten dat in Noorwegen loyaliteit, betrouwbaarheid en consensus hoger gewaardeerd worden dan assertiviteit of snelheid. Het is een samenleving waar men liever samen beslist dan wint met het hardste argument. Dat maakt de werksfeer vaak rustiger, maar vraagt ook aanpassing van wie uit de directe, pragmatische Nederlandse cultuur komt.

Ondernemen in een stabiele economie

Voor ondernemers is Noorwegen op het eerste gezicht een kleine markt, maar wel een met koopkracht, vertrouwen en voorspelbare regelgeving. Dankzij het EER-verdrag (European Economic Area) heeft het land volledige toegang tot de EU-markt, inclusief vrij verkeer van goederen, diensten en arbeidskrachten (EEA Annual Report 2024). Dat betekent dat een Nederlandse ondernemer zijn bedrijf kan uitbreiden of verplaatsen naar Noorwegen zonder complexe handelsbarrières.

De Noorse overheid staat bovendien bekend om haar digitale efficiëntie. Bedrijfsregistratie, belastingaangifte en vergunningen verlopen grotendeels online. De belastingdruk is vergelijkbaar met Nederland, maar de administratieve last is vaak kleiner. Wel is de kostprijs van arbeid hoog, vooral door de sociale bijdragen en de nadruk op fatsoenlijke lonen. Daar staat tegenover dat corruptie vrijwel afwezig is en regelgeving consequent wordt gehandhaafd.

Kortom: wie in Noorwegen onderneemt, betaalt meer, maar krijgt er betrouwbaarheid en rust voor terug.

Leren van de Noorse manier van denken

De Noorse welvaart is niet het gevolg van geluk, maar van een mentaliteit. Waar Nederlanders vaak gericht zijn op efficiëntie en winst op korte termijn, denken Noren in generaties. Ze accepteren dat rijkdom pas echt duurzaam is als je haar beheerst. Dat zie je in hun begrotingsbeleid, in hun energievoorziening, maar ook in hun omgangsvormen.

De overheid vertrouwt burgers, burgers vertrouwen de overheid, en dat wederzijdse vertrouwen is de smeerolie van de Noorse samenleving. In Nederland is dat vertrouwen de laatste jaren onder druk komen te staan, mede door bureaucratische problemen en politieke versnippering. Noorwegen laat zien wat er gebeurt als je beleid baseert op rust, transparantie en sociale cohesie.

De realiteit voor emigranten

Wie als Nederlander naar Noorwegen verhuist, komt in een land terecht met hoge inkomens, maar ook hoge prijzen. De huur in Oslo of Bergen is stevig, boodschappen zijn duurder en belastingen kunnen hoger uitvallen dan verwacht. Toch is de koopkracht per saldo groter, omdat salarissen ruim voldoende compenseren.

Volgens de Noorse Belastingdienst (Skatteetaten) ligt het gemiddelde jaarsalaris in 2025 rond 640.000 NOK (circa €54.000), maar in technische of medische beroepen vaak aanzienlijk hoger. Daartegenover staat een progressieve inkomstenbelasting die kan oplopen tot 38 procent, maar wel inclusief sociale zekerheid, pensioenopbouw en ziektekosten.

Ondernemers profiteren van een stabiel financieel klimaat, maar moeten rekening houden met strengere regels rond duurzaamheid, werkveiligheid en milieunormen. Noorwegen is in dat opzicht eerder Zweden dan Zuid-Europa: alles is netjes geregeld, maar je moet het ook precies volgen.

De les voor Nederland

De belangrijkste les van Noorwegen is dat welvaart geen doel op zich is, maar een gevolg van zorgvuldig bestuur. Door oliegeld te sparen in plaats van te spenderen, door te investeren in schone energie en door een sociaal evenwichtige arbeidsmarkt te koesteren, heeft Noorwegen een model gebouwd dat schommelingen doorstaat.

Nederland deelt veel van die kwaliteiten – stabiliteit, goede infrastructuur, hoogopgeleide bevolking – maar mist soms de langetermijnrust waarmee de Noren hun koers vasthouden. Wie in Noorwegen woont of werkt, ervaart dat beleid daar niet draait om de volgende verkiezing, maar om de volgende generatie.

Dat is misschien wel de grootste reden waarom zoveel Nederlanders er niet alleen werk zoeken, maar ook een andere manier van leven vinden.

Belangrijke bronnen:

Norges Bank Investment Management – Half-Year Report 2025; IMF – Norway: Selected Issues Report 2025; OECD – Economic Outlook 2025; NVE – Energifakta Norge 2025; EEA – Annual Report 2024; Skatteetaten – Inntektsstatistikk 2025.

The post Wat Nederland kan leren van Noorwegen: een land dat zijn welvaart bewaakt appeared first on Grenzenloos.

Strengere lokale regels
Veel gemeenten hebben sinds begin 2025 meer macht gekregen om vakantieverhuur te beperken. Waar je vroeger je woning 120 dagen per jaar mocht verhuren, kan dat nu door de gemeente worden teruggebracht tot 90 dagen. Vooral in populaire regio’s zoals de Provence, de Dordogne en rond Parijs grijpen burgemeesters deze kans. Ze willen woningen behouden voor vaste bewoners. Wie de regels overtreedt, kan een boete krijgen tot 15.000 euro.

Registratie verplicht
Iedereen die kamers verhuurt, ook als het maar om een deel van de woning gaat, moet zich bij de gemeente laten registreren. Zonder dit nummer mag je niet adverteren op Airbnb of Booking.com. De registratieplicht bestond al langer, maar werd vaak genegeerd. Gemeenten krijgen nu extra middelen om te controleren en boetes op te leggen.

De Loi Le Meur
De nieuwe wet ‘Le Meur’ – genoemd naar de parlementariër die haar indiende – heeft het speelveld verder veranderd. Gemeenten mogen verhuur van gemeubileerde kamers of gîtes in bepaalde zones helemaal verbieden. Ook zijn er strengere eisen voor de kwaliteit van de kamers en het energieverbruik van de woning. Een oud dorpshuis zonder isolatie voldoet niet zomaar meer aan de normen.

Belasting en administratie
Veel kleine verhuurders werkten onder het zogeheten micro-BIC-regime: een eenvoudig belastingstelsel met een vast aftrekpercentage. Dat wordt aangepast. Sommige verhuurders moeten overstappen naar het ‘régime réel’, wat meer administratie en soms hogere lasten betekent. Daarnaast mogen gemeenten lokale heffingen verhogen nu de taxe d’habitation voor vaste bewoners is afgeschaft.

Wat betekent dit in de praktijk?
Voor Nederlanders die in Frankrijk een chambre d’hôtes willen starten, is het belangrijk om de plannen goed te toetsen bij de gemeente. In sommige dorpen is verhuur van kamers nog welkom, in andere wordt het juist ontmoedigd. Controleer of het pand voldoet aan de energie-eisen en laat je vooraf adviseren over het fiscale regime dat voor jou geldt.

Kansen blijven
Toch blijft er ruimte. In landelijke gebieden waar leegstand heerst, juichen gemeenten nieuwe chambres d’hôtes juist toe. Daar kun je vaak nog rekenen op soepele regels en soms zelfs steun bij de verbouwing. Frankrijk wil het platteland levend houden – maar zonder dat elk dorp verandert in een openlucht-hotel.

Lees ook deze boeken over emigreren naar en leven in Frankrijk:

☕ Vind je deze en alle andere informatie op onze site waardevol? Steun ons met een kleine donatie en help Grenzenloos gratis en onafhankelijk te houden. Zie: Samen houden we het gratis!

The post Nieuwe Franse regels raken ook chambres d’hôtes appeared first on Grenzenloos.

Als je “ver” wilt emigreren — in de zin van ver van Nederland — dan schuif je Belgische of EU-buren vaak opzij. Deze vier landen zijn populair omdat:

• Engels (of in Canada deels Frans) de voertaal is, wat de taaldrempel verlaagt
• Veel economische kansen zijn, zeker in technische of gespecialiseerde beroepen
• De kwaliteit van leven in veel regio’s hoog is
• De werk-/immigratiewetten – alhoewel streng — relatief transparant zijn

Maar elk land verschilt sterk in hoe toegankelijk het is om er permanent te verblijven.

In het verdere verloop stel ik een aantal criteria naast elkaar:

• Afstand / afstandsgevoel
• Hoe open is de maatschappij t.o.v. buitenlanders
• Hoe lastig is het om een verblijfsvergunning / permanent verblijf te krijgen
• Welke beroepen (sectoren) maken kans
• Opmerkingen of recente wijzigingen

🇨🇦 CANADA 🇨🇦

Afstand / afstandsgevoel, culturele kant
Canada is – qua afstand – net zo ver als de VS (grofweg 7.000-8.000 km). Je hebt lange vluchten, vaak met overstap. In cultureel opzicht is Canada een van de meest “open” en multiculturele landen ter wereld. Grote steden als Toronto, Vancouver, Montréal hebben al decennia ervaring met immigranten.

Franstalige provincies (Québec) vereisen extra aandacht voor je taalkennis en soms andere criteria.

Hoe makkelijk / moeilijk om permanent verblijf (PR) te krijgen
Canada is relatief “toegankelijk” onder de vier, mits je voldoet aan de juiste criteria. Er zijn diverse routes:

• Express Entry (voor kwalificerende “skilled workers, tradespeople, professionals”) is de bekendste route.
• Je wordt beoordeeld op factoren zoals leeftijd, opleiding, taalvaardigheid (Engels of Frans), werkervaring, en – in sommige gevallen – een jobaanbieding.
• Voor laten we zeggen de “Federal Skilled Worker Program” geldt dat je minstens 1 jaar werkervaring in een gevraagde beroepsklasse nodig hebt, een bepaald taalniveau (bijv. IELTS of soortgelijk) en voldoende financiële middelen.
• Provinciale nominatieprogramma’s (Provincial Nominee Programs, PNP) geven je extra kansen als een bepaalde provincie jouw vaardigheden zoekt.
• Na verkrijging van permanent verblijf (PR) kun je na genoeg woonperiode Canadese staatsburger worden, mits je voldoet aan de residentie-eisen (in Canada verblijven voor een aantal dagen).
• Canada biedt ook enkele speciale routes (ondernemers, start-ups) maar die zijn vaak kapitaalsintensief of risicovol.

In de praktijk: als je een goede opleiding hebt, werkervaring en goede taalvaardigheid, heb je redelijk wat kans. Maar er is stevige concurrentie — je moet “boven gemiddeld” scoren.

Let op: de eisen veranderen soms (bijv. quota op studentenvisa) om druk op huisvesting en infrastructuur te reguleren. 

Welke beroepen/sectoren maken kans
Sectoren die vaak in aanmerking komen:

• Techniek / engineering
• ICT / softwareontwikkeling
• Gezondheidszorg (arts, verpleegkundigen, specialismen)
• Bouw / infrastructurele beroepen
• Financiële / zakelijke dienstverlening
• Technisch vakwerk (lassen, elektriciens, loodgieter)

Als jouw beroep voorkomt in de lijst van “eligible occupations” — afhankelijk per provincie — heb je meer kans om geaccepteerd te worden.

Conclusie t.a.v. Canada
Canada is relatief toegankelijk onder de verre bestemmingen, mits je goed voorbereid bent. Het immigratiesysteem is redelijk transparant, met duidelijke criteria. De maatschappij is over het algemeen mede gastvrij (hoewel kritiek op immigratiepolitiek bestaat).

Als je een technisch geschoolde professional bent met werkervaring en goed Engels (of Frans) spreekt, is Canada een van de betere opties.

🇺🇸 VERENIGDE STATEN (VS) 🇺🇸

Afstand / afstandsgevoel, culturele kant
De VS ligt geografisch op vergelijkbare afstand als Canada. Cultureel gezien is het land zeer divers (New York, Californië, Texas, Florida, etc.). America heeft wereldwijd aantrekkingskracht, maar het immigratieklimaat kan politiek grilliger zijn.

Er is soms wantrouwen tegenover immigranten, vooral in politieke debatten. Maar in veel sectoren – onderwijs, tech, zorg – werken veel buitenlanders.

Hoe makkelijk / moeilijk om permanente verblijfsvergunning (Green Card) te krijgen
De VS is onder de vier het moeilijkst qua immigratie voor de meeste mensen. Enkele routes:

• Green Card via werk / employment-based: Je hebt een werkgever nodig die bereid is je te sponsoren. Die werkgever moet meestal aantonen dat er geen gekwalificeerde Amerikaan is voor de functie (labor certification).
• De werkgerelateerde green cards vallen onder verschillende categorieën (EB-1, EB-2, EB-3, etc.). Bijvoorbeeld EB-2 (hoger opgeleid/exceptionele vaardigheid) of EB-3 (skilled workers) zijn vaak gebruikt routes.
• Voor EB-2 kun je soms een National Interest Waiver aanvragen, waarmee je de vereiste job-sponsoring / labor certification kunt omzeilen als je kunt aantonen dat jouw bijdrage van nationaal belang is.
• Echter: de vraag naar werk-gebaseerde green cards is veel groter dan de jaarlijkse quota, wat leidt tot lange wachttijden en “backlogs”.
• Soms begin je met een tijdelijk werkvisum (zoals H-1B) en via die route werk je door naar een green card.
• Naast werk kun je via familie (familieleden van Amerikaanse burgers) een green card krijgen, maar dat is meestal minder relevant voor mensen die uit Nederland emigreren zonder familiebanden in de VS.
• Er zijn ook investeerdersroutes (EB-5) maar die vereisen een hoog kapitaal.

In de praktijk betekent dit: zelfs als je een waardevolle technicus bent, kun je jaren in de wachtrij zitten. De procedure is bureaucratisch complex.

Welke beroepen/sectoren maken kans
Sectoren die goede kansen bieden:

• Technologie / software / IT
• Medische beroepen (specialisten, verpleegkundigen)
• Onderzoek & ontwikkeling / academici
• Engineering / aerospace
• Financiële sector, zeker op hoger niveau

Maar het blijft belangrijk dat je een werkgever hebt die wil sponsoren, en dat je voldoet aan alle immigratie-eisen.

Conclusie t.a.v. de VS
De VS is het meest “prestatiegericht” van de vier. Als je uitblinkt en een werkgever je sponsort, kan het, maar de drempels zijn hoog en de wachttijden kunnen lang. Voor velen is de VS aantrekkelijk vanwege prestige en economische kansen, maar je hebt geduld nodig en een sterke case — je moet echt laten zien dat je “bijzondere waarde” toevoegt.

🇦🇺 AUSTRALIE 🇦🇺

Afstand / afstandsgevoel, culturele kant
Australië ligt verder weg (ca. 16.000 km ongeveer) — dat betekent lange vluchten, soms met meerdere tussenstops. Maar het land voelt toch vaak “westers” aan: de cultuur is redelijk herkenbaar (Engelstalig, Westerse instituties). Australie heeft al lange tijd ervaring met immigratie, vooral van kustgebieden (Sydney, Melbourne, Perth, Brisbane).

Mensen uit het buitenland zijn – zeker in de steden — normaal ingebed in de samenleving. Toch: sommige regio’s (outback, afgelegen zone) zijn beter voor locals.

Hoe makkelijk / moeilijk om permanente verblijfsvergunning te krijgen
Australië werkt grotendeels met vaardigheidsgebaseerde (skilled) visumroutes. Belangrijke mechanismen:

• Het Skilled Migration Program biedt een reeks visa voor bekwame werknemers, inclusief visa met pad naar permanent verblijf.
• Je kunt een tijdelijk of “provisional” skilled visa krijgen, en later overgaan naar permanent verblijf als je aan criteria voldoet.
• De visumaanvragen worden getoetst op punten (leeftijd, opleiding, Engelse taal, werkervaring, etc.).
• Beroepen in tekortlijsten (“Skilled Occupation Lists”) krijgen vaak prioriteit.
• Visumverwerkingstijden variëren — sommige aanvragen met lagere prioriteit kunnen lang duren.
• Migratiecijfers en quota worden soms aangepast afhankelijk van binnenlandse economische prioriteiten.

In de praktijk: als je beroep op de tekortlijst staat, je Engels goed is, en je ervaring hebt, is de kans om toegelaten te worden redelijk. Maar je moet voldoen aan strikte eisen.

Welke beroepen/sectoren maken kans
Typische sectoren:

• ICT / software engineering
• Medische beroepen, verpleegkundigen
• Bouw / technische beroepen
• Mijnbouw / geologie / mijnbouwspecialisten
• Landbouw / agrarische techniek (in sommige regio’s)
• Educatie / onderwijs

En regio’s buiten de grote steden (bijv. regionale staten) geven vaak bonuspunten of trekken immigranten aan tegen gunstigere voorwaarden.

Conclusie t.a.v. Australië
Australië is een goede keuze als je een vaardige beroepskracht bent in een beroep dat waarde heeft in de Australische arbeidsmarkt. Het systeem is redelijk transparant met een punten-stelsel; je moet wel goed voorbereid zijn. De afstand is een nadeel, maar het land compenseert met kwaliteit van leven en economische mogelijkheden.

🇳🇿 NIEUW-ZEELAND 🇳🇿

Afstand / afstandsgevoel, culturele kant
Nieuw-Zeeeland is het verst van de vier (verder nog dan Australië). Vluchten zijn lang, met vaak minstens één overstap. De bevolkingsdichtheid is laag, natuur is prominenter — je kunt je afgezonderd voelen, vooral buiten de stedelijke centra.

Maar de samenleving is relatief open, met minder grote steden, dus de verhouding tussen migrant en lokale bevolking is anders. Er is soms politieke discussie over hoeveel migranten het land “kan dragen”.

Hoe makkelijk / moeilijk om permanente verblijfsvergunning (resident visa) te krijgen
Nieuw-Zeeeland heeft jarenlang een beleid gehad om relatief streng te zijn, maar recent zijn er versoepelingen aangekondigd.

Belangrijke aspecten:

• De Skilled Migrant Category resident visa was lange tijd de route om permanent te blijven.
• Je moet voldoen aan puntencriteria: leeftijd, opleiding, werkervaring, Engels, beroep in de juiste categorie.
• Je moet vaak al een baan via een erkende werkgever hebben of kunnen aantonen dat je voor de arbeidsmarkt relevant bent.
• Sinds 2025 worden nieuwe paden geopend: twee nieuwe resident pathways gericht op geschoolde en vakmensen.
• Voor de tijdelijke werkvisa bestaan strengere regels: werkgevers moeten bewijzen dat er geen geschikte Nieuw-Zelanders zijn, en er gelden vereisten op Engels- en vaardigheid.
• Let op: de wet- en regelgeving is vrij dynamisch; recente aanpassingen tonen dat Nieuw-Zeeeland haar beleid wil herschikken.

In de praktijk: het was vroeger relatief strikt, nu wordt het geleidelijk iets soepeler. Maar je moet alsnog aantonen dat je vaardigheden waardevol zijn voor de Nieuw-Zelandse arbeidsmarkt.

Welke beroepen/sectoren maken kans
Sectoren met gunstige kansen:

• Technisch vakwerk / ambachten
• ICT / software
• Bouw / infrastructuur
• Gezondheidszorg / verpleegkunde
• Landbouw / agritech
• Toerisme / gastvrijheid (in regio’s met tekorten)

Nieuw-Zeeeland wil vooral vakmensen (trades) aantrekken — de nadruk op hogere opleiding alleen wordt minder dominant dan vroeger.

Conclusie t.a.v. Nieuw-Zeeland
Nieuw-Zeeeland is “lichter” dan de VS, maar zwaarder dan Canada in immigratie-eisen. De recente politieke besluitvorming wijst op meer flexibiliteit, met nieuwe residentie­routes vanaf 2026. Als jouw beroep goed aansluit op de behoeften van Nieuw-Zeland, en je bent bereid te investeren in voorbereiding, dan biedt het land goede kansen — vooral als je van rust en natuur houdt.

VERGELIJKING

Hieronder een samenvattend vergelijk:

Land Gemiddelde toegankelijkheid (voor gekwalificeerde professional) Grootste obstakels Potentiële troefberoepen / sectoren Opmerkingen & waarschuwingen
Canada Hoog onder gekwalificeerden Concurrentie, strenge taal- en puntentests, verandering in quota ICT, techniek, zorg, bouw Transparant systeem, mogelijkheid via provincie, redelijk “open” maatschappij
VS Matig tot laag (maar hoge beloning mogelijk) Sponsoring vereist, lange wachttijden, quota, bureaucratie ICT, academie, onderzoek, medische specialismen Risicovoller, maar wie slaagt, zit vaak op topniveau
Australië Hoog als je beroep op lijst staat Strenge eisen qua punten, Engels, werkervaring ICT, techniek, medische beroepen Puntenstelsel bekend, mogelijkheden voor regionale bonuspunten
Nieuw-Zeland Gemiddeld Verre afstand, recente beleidswijzigingen, bewijs van relevantie Technisch vakwerk, ICT, bouw, zorg Groeiend beleid voor migranten, maar je moet alert zijn op wetswijzigingen

Persoonlijke overwegingen die je moet maken
Bij je keuze moet je ook kijken naar:

• Afstand & contact met Nederland / familie: Hoe vaak wil je terug naar Nederland? Bij Canada en VS is dat haalbaar, maar kostbaar in tijd en geld.
• Cultuur en klimaat: Hou je van koude winters of eerder milde klimaten? De VS en Australië hebben variatie; Nieuw-Zeland is gematigder; Canada kan koud zijn.
• Sociaal vangnet & voorzieningen: In Canada en Australië zijn sociale voorzieningen goed geregeld. In de VS hangt veel af van de staat en verzekeringen.
• Werkzekerheid: In sommige regio’s (bijv. buiten grote steden) zijn in Australië of Nieuw-Zeland meer kansen voor vakmensen.
• Taal: In Canada kan Frans belangrijk zijn; in andere landen is Engels sleutel.
• Veranderende wetgeving: Immigratiewetgeving verandert vaak — plannen moeten flexibel zijn.

Mijn aanbeveling
Als ik in jouw schoenen stond — professionele achtergrond, bereid om te verhuizen, wensen voor stabiel verblijf — zou ik Canada of Australië bovenaan zetten. Canada vanwege het relatief heldere proces en goede balans tussen toegankelijkheid en kwaliteit van leven; Australië omdat het – voor wie een gevraagde vaardigheid heeft — een degelijk en stabiel optie is.

De VS is aantrekkelijk maar riskant: als je niet heel uitzonderlijk bent of een werkgever hebt die je wil sponsoren, dan kan het lang duren of mislukken. Nieuw-Zeland is ideaal voor wie rust, natuur en een iets minder druk leven wil én wiens beroep precies aansluit op wat het land zoekt — en dat beleid zich gunstig blijft ontwikkelen.

Eric Jan van Dorp, emigratiespecialist

The post Waarom kiezen voor Canada, VS, Australië of Nieuw-Zeeland? appeared first on Grenzenloos.

Woningmarkt onder druk
In Portugal is de woningmarkt volop in beweging. Voor wie wil emigreren en zich oriënteert op een koopwoning of huurhuis zijn er een paar ontwikkelingen die je goed in de gaten moet houden. De regering heeft aangekondigd dat buitenlandse kopers binnenkort meer belasting gaan betalen bij de aankoop van een huis. Daarmee wil men speculatie en prijsopdrijving tegengaan. Vooral in populaire gebieden zoals Lissabon, Porto en de Algarve, waar de huizenprijzen de afgelopen jaren fors zijn gestegen, kan dat gevolgen hebben voor je budget. Toch blijft Portugal aantrekkelijk omdat de prijzen nog altijd lager liggen dan in veel andere West-Europese landen en de vraag naar woningen groot is. Voor huurders is er bovendien een belastingvoordeel: voor woningen tot 2.300 euro huur per maand geldt een vrijstelling van een deel van de gemeentelijke belasting. Dat maakt huren, zeker in de beginfase van een emigratie, vaak nog steeds de meest flexibele en verstandige keuze.

Economie en werk
De economische omstandigheden zijn op dit moment redelijk gunstig. De werkloosheid ligt rond de zes procent en de inflatie rond de drie procent, wat relatief stabiel is in vergelijking met de afgelopen jaren. Het minimumloon is begin 2025 verhoogd naar 870 euro per maand, en de overheid stimuleert werkgevers om vaste contracten aan te bieden. Voor wie als ondernemer aan de slag wil, zijn er kansen in sectoren zoals toerisme, horeca en dienstverlening, maar ook in innovatieve hoekjes zoals duurzame energie en lokale productie. Vooral in de toeristische regio’s is er nog steeds ruimte voor nieuwe initiatieven, al moet je rekening houden met strenger wordende regels.

Regels voor B&B en vakantieverhuur
Dat zie je ook terug in de regels voor bed & breakfasts en vakantieverhuur, het zogeheten Alojamento Local (AL). Gemeenten hebben tegenwoordig de bevoegdheid om de uitgifte van nieuwe vergunningen stop te zetten. In steden als Lissabon geldt al een tijdelijke stop, omdat de balans tussen bewoners en toeristen onder druk staat. Ook zijn vergunningen niet langer overdraagbaar bij verkoop van een pand. Daarmee wil men voorkomen dat huizen puur als investeringsobject worden doorgegeven. Daarnaast geldt dat een accommodatie maximaal negen kamers en zevenentwintig gasten tegelijk mag ontvangen. Voor bestaande vergunningen verandert er niet zo veel, zolang je aan de voorwaarden voldoet. Het betekent wel dat je als emigrant die een B&B wil beginnen, beter vooraf goed moet uitzoeken of in de gemeente van jouw keuze nog vergunningen worden verstrekt.

Voorbereiden loont
Wie dus plannen maakt om naar Portugal te verhuizen, merkt dat de overheid steeds meer probeert een evenwicht te vinden tussen de instroom van buitenlanders, de druk op de woningmarkt en het toerisme. Dat vraagt om een zorgvuldige voorbereiding. Eerst huren en rustig de markt verkennen, blijft een veilige route. Ondernemers doen er goed aan om zich te verdiepen in de lokale regelgeving en te kijken waar ruimte is om iets op te bouwen dat past bij de gemeenschap én bij hun eigen toekomstplannen.

Bereid je goed voor met het lezen van het boek Succesvol emigreren naar Portugal.

The post Portugal in beweging appeared first on Grenzenloos.

Een arbeidsmarkt onder druk
De Zweedse arbeidsmarkt staat er niet rooskleurig voor. Het werkloosheidspercentage ligt rond de 8 tot 9 procent, een niveau dat hoog is in vergelijking met buurlanden en zeker boven het EU-gemiddelde. Vooral jongeren en mensen zonder specialistische opleiding hebben moeite om werk te vinden.

Voor Nederlanders die met een duidelijk profiel en ervaring in tekortsectoren – zoals IT, techniek of gezondheidszorg – naar Zweden willen verhuizen, zijn er nog steeds kansen. Maar wie verwacht “wel iets te vinden”, moet rekening houden met stevige concurrentie.

In Noorwegen en Denemarken is de werkloosheid doorgaans lager, en ook Finland kent een iets gunstiger werkmarktbeeld. Dit maakt Zweden op dit moment de minst dynamische arbeidsmarkt van de regio.

Woningmarkt en vastgoed: investeerders in de rij
Opvallend is dat de vastgoedmarkt in Scandinavië juist aantrekt. In de eerste helft van 2025 werd er voor zo’n € 17,5 miljard aan vastgoed verhandeld in de regio – een kwart meer dan een jaar eerder. Vooral de woonsector is populair bij investeerders.

Voor emigranten betekent dit twee dingen:

• Meer concurrentie bij de zoektocht naar een huis, zeker in en rond steden als Stockholm, Göteborg en Malmö.
• Stijgende prijzen: kopen wordt duurder, huren eveneens.

Ter vergelijking: Noorwegen heeft de hypotheekregels versoepeld, waardoor kopers met slechts 10% eigen inbreng een woning kunnen financieren. Dat maakt de woningmarkt daar toegankelijker voor nieuwkomers. Zweden volgt deze trend vooralsnog niet, waardoor de instapdrempel hoger blijft.

Inflatie en koopkracht: stabiel maar opletten
Wat betreft inflatie en prijzen doet Zweden het redelijk goed. Stijgende elektriciteitsprijzen, die de afgelopen jaren een grote rol speelden, zijn inmiddels afgezwakt, wat de inflatie drukt. Toch voelt de consument nog altijd de gevolgen van hogere huur- en woonlasten.

De Zweedse regering probeert de economie te stimuleren met belastingverlagingen en extra overheidsuitgaven. In maart werd er nog 5,8 miljard kronen vrijgemaakt voor de bouwsector, en in september werd een nieuw begrotingspakket aangekondigd van ruim 8,5 miljard dollar met belastingvoordelen en investeringen. Dit moet de koopkracht ondersteunen en tegelijk de economie draaiende houden.

In Denemarken en Noorwegen is de inflatie eveneens redelijk stabiel, maar de renteontwikkelingen spelen er een grotere rol. Lagere hypotheekrentes maken het daar aantrekkelijker om in vastgoed te stappen – iets waar Zweden dus voorzichtig achterblijft.

Conclusie: kansen, maar niet vanzelfsprekend
Voor Nederlanders die naar Zweden willen emigreren, is het beeld gemengd.

• Werkgelegenheid: de markt is krap en de werkloosheid hoog; succes hangt sterk af van sector en vaardigheden.
• Wonen: stijgende prijzen en meer investeringsdruk maken de zoektocht naar een woning uitdagend.
• Levensonderhoud: inflatie is beheerst en de regering probeert de economie te stimuleren, wat op termijn gunstig kan uitpakken.

Wie vooral de rust, ruimte en levenskwaliteit zoekt, zal nog steeds veel aantrekkingskracht vinden in Zweden. Maar economisch gezien lijkt Noorwegen momenteel iets gunstiger voor werk en woning, en Denemarken toegankelijker qua hypotheekbeleid.

Kortom: emigreren naar Zweden blijft aantrekkelijk, maar vraagt in 2025 meer voorbereiding, zeker op het vlak van werk en huisvesting.

Bereid je goed voor met het lezen van het boek Succesvol emigreren naar Zweden.

The post Zweden tussen groei en onzekerheid appeared first on Grenzenloos.

Nederland: koploper parttime
Het nieuwe kaartje van Eurostat (2024) maakt iets opvallends zichtbaar: Nederlanders werken gemiddeld slechts 32,1 uur per week. Daarmee is Nederland het land met de laagste gemiddelde werkweek binnen de EU. Alleen in Noorwegen (33,7 uur) en Denemarken en Duitsland (33,9 uur) komen we enigszins in de buurt. In vrijwel alle andere Europese landen ligt het aantal gewerkte uren aanzienlijk hoger. Het EU-gemiddelde is 36 uur, wat betekent dat veel landen (met name in Centraal Europa en de Balkan, maar ook Portugal, daarboven zitten. In landen als Bulgarije (39,0), Griekenland (39,8) en Servië (41,3) is het werken van een voltijdse werkweek – en soms nog meer – eerder regel dan uitzondering. Turkije spant de kroon met een gemiddelde werkweek van 43,1 uur!

Een andere werkcultuur
Nederland kent een unieke werkcultuur waarin deeltijdwerken breed geaccepteerd is – vooral onder vrouwen, ouders en 50-plussers. In andere Europese landen wordt deeltijdwerk echter nog vaak geassocieerd met een bijbaan, economische noodzaak of tijdelijke situaties. In landen als Turkije (43,1 uur) of Servië (41,3 uur) is het zelfs gebruikelijk dat mensen structureel méér dan veertig uur per week werken.

Wie dus als Nederlander verwacht overal in Europa moeiteloos een part time baan te vinden, komt al snel van een koude kermis thuis.

Wat betekent dit voor emigratieplannen?
Als je als toekomstig emigrant parttime wilt blijven werken, moet je hier op tijd over nadenken. De kans dat je in een ander Europees land een reguliere parttimebaan vindt die ook nog voldoende oplevert om van te leven, is klein. Daar komt bij dat sociale voorzieningen en belastingregels vaak niet zijn ingericht op deeltijdwerkers.

Je kunt hier als volgt op anticiperen:
Kies voor zelfstandig ondernemerschap. Als freelancer, zzp’er of online ondernemer bepaal je zelf hoeveel je werkt. Zeker als je in een sector zit waar vraag naar is (zoals IT, taalonderwijs of zorg op afstand), is dit een realistisch scenario.

Werk deels voor de Nederlandse markt. Steeds meer mensen wonen in het buitenland, maar behouden (deels) hun Nederlandse opdrachtgevers. Dit biedt stabiliteit en maakt het makkelijker om parttime te werken.

Stel je verwachtingen bij. Wie in een land wil integreren, zal zich ook deels moeten aanpassen aan de lokale werkcultuur. Dit betekent soms gewoon: voltijds werken, zeker in de eerste jaren.

Onderzoek het arbeidsrecht goed. Sommige landen kennen strikte regels over het minimumaantal uur in een contract of bieden weinig bescherming bij deeltijdwerk. Laat je vooraf juridisch goed informeren.

Tot slot
Emigreren is niet alleen een avontuur van land en landschap, maar ook van normen en verwachtingen. Waar wij in Nederland gewend zijn aan een ‘veel tijd naast werk’, is werk in veel landen nog steeds de kern van het bestaan. Dit betekent niet dat je je droom moet opgeven – maar wel dat je hem goed moet voorbereiden. Dan kun je straks met een gerust hart genieten van je nieuwe leven, zonder dat je verrast wordt door een werkweek van meer dan 32 uur.

The post Parttime werken niet overal vanzelfsprekend appeared first on Grenzenloos.

Structureel tekort aan personeel
De Australische arbeidsmarkt kampt al jaren met tekorten, maar de situatie is in 2025 nijpender dan ooit. Sectoren als gezondheidszorg, techniek, informatietechnologie, bouw en onderwijs ondervinden ernstige personeelstekorten. De vergrijzing van de bevolking en de sterke economische groei versterken deze krapte.

Volgens recente cijfers van de Australische overheid zijn er meer dan 400.000 openstaande vacatures, waarvan een groot deel structureel onvervuld blijft. Veel werkgevers geven aan dat ze zonder buitenlandse instroom hun dienstverlening of productiecapaciteit niet kunnen handhaven.

Actieve wervingscampagnes en visumversoepelingen
Als reactie heeft de Australische regering nieuwe initiatieven gelanceerd om internationaal talent aan te trekken. Zo worden de procedures voor werkvisa versneld, met bijzondere aandacht voor beroepen op de ‘Skilled Occupation List’. Voor veel Nederlandse professionals in sectoren als verpleegkunde, civiele techniek of softwareontwikkeling betekent dit dat zij relatief eenvoudig in aanmerking komen voor een werkvisum.

De Australische deelstaten voeren daarnaast eigen wervingscampagnes gericht op buitenlandse werknemers. Zo biedt Zuid-Australië verhuisvergoedingen en hulp bij het vinden van huisvesting aan nieuwe migranten. In Queensland en Victoria zijn er partnerschappen met Europese detacheerders om wervingstrajecten efficiënter te maken.

Carrièremogelijkheden en werkcultuur
Voor Nederlandse werkzoekenden biedt Australië niet alleen een breed scala aan vacatures, maar ook een aantrekkelijke werkcultuur. De Australische werkweek is gemiddeld 38 uur, met veel aandacht voor werk-privébalans. Werknemers hebben recht op minimaal vier weken betaalde vakantie per jaar en profiteren van een goed sociaal vangnet.

De salarissen in sectoren met een personeelstekort liggen doorgaans aanzienlijk hoger dan het nationale gemiddelde. Een verpleegkundige verdient bijvoorbeeld tussen de AUD 75.000 en 100.000 per jaar, en softwareontwikkelaars met enkele jaren ervaring kunnen rekenen op AUD 90.000 tot 120.000. (1 AUD = 0,58 Euro)

Stappenplan voor Nederlandse emigranten

• Controleer of je beroep op de Skilled Occupation List staat.
• Laat je diploma’s en ervaring accrediteren via Australische instanties.
• Vraag een passende visumcategorie aan, zoals het Skilled Independent Visa of een gesponsord werkvisum.
• Oriënteer je op deelstaten met de meeste kansen in jouw vakgebied.
• Bereid je goed voor op culturele verschillen en zorg voor een goede verzekering.
• Lees het boek ‘Succesvol emigreren‘ om je emigratie voor te bereiden.

The post Australië werft Wereldwijd appeared first on Grenzenloos.

Zweden staat bekend om zijn sterke economie en uitgebreide sociale voorzieningen. Toch ligt de werkloosheid er structureel hoger dan in Nederland. In februari 2025 bedroeg de werkloosheid in Zweden 9%, tegenover 3,8% in Nederland. Dit verschil roept vragen op: waarom lukt het Nederland wél om de werkloosheid laag te houden, en Zweden niet? De verklaring ligt in een combinatie van factoren.

Brede definitie van werkloosheid
Zweden telt werklozen anders dan Nederland. In Zweden wordt iedereen die geen betaald werk heeft, beschikbaar is voor werk én actief naar werk zoekt als werkloos gerekend. Dat geldt ook voor jongeren die slechts een paar uur per week werk zoeken of mensen die tussen twee tijdelijke baantjes in zitten. Volgens de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OECD), een internationale denktank van voornamelijk rijke landen, zorgt deze brede benadering ervoor dat Zweden structureel hogere werkloosheidscijfers rapporteert dan landen met een restrictievere definitie, zoals Nederland (OECD, 2023).

Hoge participatie van jongeren
In Zweden nemen jongeren relatief actief deel aan de arbeidsmarkt, ook tijdens hun studie. Veel van hen zoeken flexibel of tijdelijk werk, en komen daardoor snel in de officiële werkloosheidsstatistieken terecht als ze even zonder werk zitten. Volgens het Europees Jeugdbeleidplatform (Youth Wiki) is ongeveer 60% van de jongeren in de NEET-categorie (Not in Education, Employment, or Training) betrokken bij het Youth Guarantee-programma in Zweden. Dat is fors meer dan het EU-gemiddelde van 40,3%. Die betrokkenheid leidt tot nauwkeuriger cijfers, maar ook tot hoger ogende werkloosheid (Youth Wiki, 2022).

Structuur van de arbeidsmarkt
Zweden heeft een sterk georganiseerde arbeidsmarkt. Bijna 90% van de werkenden valt onder collectieve arbeidsovereenkomsten en ongeveer 65% is lid van een vakbond. Dit leidt tot stabiele arbeidsvoorwaarden, maar maakt de arbeidsmarkt ook minder flexibel. Werkgevers kunnen niet zomaar iemand tijdelijk aannemen of een contract aanpassen. Volgens het American Institute for Economic Research leidt dit tot voorzichtig aannamebeleid, vooral in economisch onzekere tijden (AIER, 2022).

Integratie van migranten
Zweden heeft de afgelopen jaren veel vluchtelingen en migranten opgevangen, vooral uit Syrië, Afghanistan en Eritrea. Het integreren van deze nieuwkomers in de arbeidsmarkt blijkt ingewikkeld. Veel migranten spreken bij aankomst de taal nog niet goed, hun diploma’s worden niet altijd erkend en de toegang tot netwerken is beperkt. Volgens een rapport van de OECD is de kloof tussen de arbeidsparticipatie van autochtone Zweden en migranten groter dan in veel andere Europese landen. Het duurt gemiddeld vijf tot tien jaar voordat migranten volledig integreren op de arbeidsmarkt (OECD, 2016).

Activerend beleid en statistische zichtbaarheid
Waar sommige landen werklozen na verloop van tijd uit de statistieken laten verdwijnen (bijvoorbeeld door herclassificatie als arbeidsongeschikt of inactief), blijven werkzoekenden in Zweden meestal actief geregistreerd. De Zweedse overheid kiest bewust voor een activerende aanpak: werklozen worden gestimuleerd om te blijven zoeken, scholing te volgen en zich in te schrijven bij uitzendbureaus. Daardoor blijven ze langer zichtbaar in de cijfers. Volgens een rapport van de Zweedse regering over jeugdwerkloosheid weerspiegelt dit juist de kracht van hun beleid: zichtbaarheid leidt tot actie (Government of Sweden, 2022).

Conclusie
De hogere werkloosheid in Zweden betekent niet automatisch dat de economie slechter functioneert dan die van Nederland. Het zegt meer over hoe Zweden kiest om werkloosheid te meten, wie er actief blijft in het systeem, en hoe inclusief het land wil zijn voor jongeren en nieuwkomers. In zekere zin zou je kunnen zeggen: Zweden telt meer mensen mee — letterlijk en figuurlijk.

The post Is de werkloosheid in Zweden echt zo enorm? appeared first on Grenzenloos.

Dit minder bekende deel van midden-Zweden biedt volop carrièremogelijkheden bij internationale en innovatieve bedrijven, met een geschiedenis van vernieuwing die teruggaat tot Alfred Nobel. Tegelijkertijd biedt de regio ruimte voor een persoonlijk leven waarin natuur, cultuur en gemeenschap centraal staan.

Örebro presenteert zich nadrukkelijk als een plek waar mensen zowel professioneel als persoonlijk kunnen bloeien. Wie zich hier vestigt, krijgt het beste van twee werelden: kansen op de arbeidsmarkt en directe toegang tot uitgestrekte natuur.

De regio ligt centraal in Zweden, in de provincie Västmanland en het historische landschap Närke. Ze vormt een natuurlijke verbinding tussen Stockholm en de westkust, en is daarmee strategisch gelegen voor zowel wonen als werken. Met de stad Örebro als kloppend hart biedt de omgeving een aantrekkelijke combinatie van stedelijke voorzieningen en rustieke landschappen. De streek staat bekend om haar technologische innovatie, sterke industriële traditie en een hoge levenskwaliteit, met veel aandacht voor duurzaamheid en gemeenschapszin.

Om die belofte kracht bij te zetten, nodigt de regio potentiële nieuwkomers uit om kennis te maken met plaatsen als Hällefors en Karlskoga – plekken waar het verhaal van Örebro zichtbaar wordt in het dagelijks leven van de mensen die er wonen en werken. Bekijk de promofilm met daarin ook een Nederlandse die emigrant of kijk hier: https://www.thesmartmove.se/international/

The post Het Zweedse Örebro zoekt nieuwe inwoners appeared first on Grenzenloos.